Sherborne Bewegingspedagogiek

Bewegingspedagogiek volgens Veronica Sherborne

Ontwikkelen is groeien naar vrijheid en zelfstandigheid binnen de grenzen van de eigen talenten en mogelijkheden. De bewegingspedagogiek ondersteunt en stimuleert dit proces.

Om te kunnen groeien naar zelfstandigheid en vrijheid heeft een kind nodig:

Een sterk vertrouwen in zijn eigen lichaam:
Een kind moet zijn lichaam kennen en de bewegingsmogelijkheden kunnen gebruiken. Een kind dat zich goed en veilig thuis weet in zijn eigen lichaam, heeft een stevige basis om een gezonde persoonlijkheid op te bouwen en om zijn omgeving te gaan verkennen. Via eenvoudige bewegingservaringen help je kinderen zich te concentreren en te richten op het eigen lichaam. Je helpt hen te luisteren naar hun lichamelijke sensaties en zich zo bewust te worden van de mogelijkheden en beperkingen van hun lichaam. Zo groeit ook het vertrouwen in zichzelf. En van daaruit het vertrouwen om zijn omringende wereld te leren kennen. Iemand die zich veilig weet, zal de drang voelen om steeds verder op verkenning te gaan. Via bewegingservaringen krijgt het kind stilaan greep op begrippen met betrekking tot ruimte (ver & dichtbij, groot & klein) en tijd (snel & traag, ritme).

De mogelijkheid om zinvolle relaties aan te gaan:
Het is in relatie tot de ander dat we onze eigen identiteit beter leren kennen en kunnen ontplooien. We groeien dankzij de ander. Via eenvoudige bewegingsspelletjes met anderen wordt langzaam het vertrouwen in die ander opgebouwd en kan er geëxperimenteerd worden met verschillende vormen van interactie.

Veronica Sherborne legt duidelijk een relatie tussen de fysieke, emotionele en sociale ontwikkeling van het kind. Het contact tussen de volwassene en het kind kan variëren van een koesterend zorgdragen voor, naar een uitdagen tot initiatieven bij het kind, tot een zich tegenover de volwassene durven te plaatsen. Plezier speelt daarbij een wezenlijke rol. De interactiestijl van de begeleider dient een sensitief-responsief karakter te hebben.